کتابخانۀ وقفی خاندان ولی‌الله در درگاه پیر محمد شاه
کتابخانۀ وقفی خاندان ولی‌الله در درگاه پیر محمد شاه شهر احمدآباد واقع در ایالت گجرات هندوستان است.
پیر محمد شاه، از عارفان، شاعران، محدثان و سادات حسینی در اواخر عهد گورکانیان بود.در بیجاپور (دکن) چشم به جهان گشود. پدرش پیش از تولد وی درگذشت، بعد از آن نزد دایی خود، شیخ عبدالرحمان، پرورش یافت و در کودکی قرآن کریم را حفظ کرد. سال‌ها مقیم حرمین شریفین بود و در عهد اورنگ‌زیب به احمدآباد گجرات رفت و تا پایان عمر در محله پانکور ناکا به ارشاد و تدریس مشغول شد. او به دو زبان فارسی و دکنی شعر می‌سرود و «قدسی» تخلص می‌کرد. پس از درگذشت وی، مریدان و دوستدارانش دست‌نوشته‌های اسلامی منطقه را در مجاورت مزار او جمع‌آوری کردند. این مجموعه شامل هزاران نسخۀ نفیس خطی به زبان‌های فارسی، عربی، اردو، سندی و ترکی است. بر بسیاری از دست‌نوشته‌ها یادداشت‌های وقف با عنوان «خاندان ولی‌الله» یا تملک‌هایی با نام رجال همین سلسله ثبت شده است. در کنار این خاندان، نام موقوفات محلی و اشخاص دیگری مانند «ملک مسجد نگین» و خاندان‌های قادری نیز ثبت است که نشان می‌دهد این کتابخانه مرکز تجمیع و نگهداری چندین مجموعۀ وقفی محله‌های احمدآباد بوده است. بسیاری از نسخه‌ها مستقیماً در خود شهر احمدآباد استنساخ شده‌اند. در سرنویس و انجامه‌ها، نام مکان‌های معروفی چون «روضۀ مقدسۀ حضرت شاه‌عالم احمدآباد» و «محلۀ راجپور» بارها به‌عنوان محل کتابت، و مقابله قید شده است. این امر نشان می‌دهد احمدآباد در سده‌های دهم تا سیزدهم هجری، دارای شبکه‌ای فعال از کاتبان، وراقان و مکتب‌های بزرگ بوده است. ثبت نام پیشه‌ورانی مانند «ملا عبدالکریم صحاف» نشان می‌دهد که احمدآباد نه‌تنها مرکز تدریس، بلکه قطب تولید کاغذ، صحافی، تذهیب، و تجارت کتاب در غرب هندوستان بوده است. در این مجموعه، رساله‌های فراوانی در پیوند با طریقت شطاریه، به‌ویژه آثار پیروان شاه وجیه‌الدین علوی گجراتی به چشم می‌خورد. احمدآباد در دورۀ گورکانیان مرکز اصلی ترویج عرفان شطاری در سراسر هند بود. این دست‌نوشته‌ها سندی مهم از تبادل اندیشه در شبه‌قاره، ایران، و جهان عرب بشمار می‌آید. فهرست نسخ خطی عربی و فارسی این کتابخانه توسط مرکز بین‌المللی نور تدوین شده و در سایت این مرکز قابل جستجو و دسترسی است.
