با فرارسیدن ماه محرم، ماه حزن و اندوه اهلبیت(ع)، یاد و نام حضرت اباعبدالله الحسین(ع) و فرهنگ عاشورا در سراسر جهان اسلام زنده میشود. آیینهای سوگواری محرم تنها به ایران و کشورهای اسلامی محدود نیست، بلکه در مناطق مختلف جهان، بهویژه در شبهقاره هند، سابقهای چندصدساله و ریشهدار دارد.
یکی از مهمترین یادگارهای فرهنگ عاشورایی در شبهقاره هند، «حسینیه آصفی» یا «بڑا امام باڑه» در شهر لکهنو است؛ بنایی که از بزرگترین حسینیههای جهان و از مهمترین آثار تاریخی هند به شمار میرود.
این مجموعه به دستور آصفالدوله، چهارمین نواب شیعی حکومت اوده، در سال ۱۷۸۴ میلادی ساخته شد. نوابان اوده از حامیان فرهنگ و آیینهای شیعی بودند و توجه ویژهای به برگزاری مراسم عزاداری حضرت سیدالشهدا(ع) داشتند. پس از انتقال مرکز حکومت از فیضآباد به لکهنو، آصفالدوله اقدام به ساخت این مجموعه عظیم مذهبی کرد.
حسینیه آصفی شامل بخشهای مختلفی از جمله مسجد آصفی، هزارتو (لابیرنت مشهور)، سرداب و دروازه تاریخی رومی است. ساخت این مجموعه بین پنج تا هفت سال به طول انجامید و بیش از ۲۲ هزار معمار و کارگر در احداث آن مشارکت داشتند. گفته شده است که معمار اصلی این بنا از ایران به هند رفته بود.
سالن اصلی حسینیه با حدود ۱۰۰ متر طول، ۱۶ متر عرض و بیش از ۲۰ متر ارتفاع، یکی از شاهکارهای معماری دوره خود محسوب میشود. ویژگی قابل توجه این بنا آن است که در ساخت سقف آن از تیرهای چوبی یا آهنی استفاده نشده و سازه بهطور کامل با آجر و فنون سنتی معماری استوار شده است.
در محوطه این مجموعه، مسجد آصفی نیز قرار دارد که جایگاه ویژهای در تاریخ تشیع هند دارد. نخستین نماز جمعه شیعیان در ایالت اوده و شمال هند، به امامت سید دلدار علی نقوی مشهور به «غفران مآب»، در همین مسجد اقامه شد.
حسینیه آصفی امروز نهتنها یکی از مهمترین مراکز مذهبی شیعیان هند، بلکه نمادی از پیوند تاریخی فرهنگ ایرانی، اسلامی و شیعی در شبهقاره به شمار میرود.
فرارسیدن ماه محرم و ایام سوگواری حضرت اباعبدالله الحسین(ع) را به تمامی دوستداران اهلبیت(ع) تسلیت عرض میکنیم.