جلوهای از ارادت شاعران هندو به امیرالمؤمنین علی(ع)
هندوغلامان امیر؛ جلوهای از ارادت شاعران هندو به امیرالمؤمنین علی(ع)
عید سعید غدیر خم، فرصتی برای بازخوانی جلوههای گوناگون محبت و ارادت به امیرالمؤمنین حضرت علی(ع) در میان ملتها و فرهنگهای مختلف است. یکی از نمونههای کمتر شناختهشده این ارادت، اشعار فارسیسرایان هندو در شبهقاره هند است که در آثار خود از حضرت علی(ع) با احترام و عشق فراوان یاد کردهاند.
در میان نسخههای خطی و منابع تاریخی، اشعاری از شاعران هندو مشاهده میشود که نشان میدهد عشق به امام علی(ع) محدود به پیروان یک مذهب یا قوم خاص نبوده است. «مهاراجه چندولال شادان»، شاعر و دولتمرد نامدار هندی، در اشعار خود حضرت علی(ع) را مظهر ولایت و همتای بیبدیل فضیلت معرفی کرده و میسراید:
«ولایت مزین به بالای او
که از خلق کس نیست همتای او»
وی حتی با صراحتی کمنظیر میگوید:
«اگر هندوام خاص، هندوی او
جان من، کوی او»
که نشاندهنده اوج دلدادگی و ارادت او به امیرالمؤمنین(ع) است.
همچنین «سورت سینگ» از شاعران فارسیسرای پنجاب، در اشعار خود از رؤیای تشرف به محضر پیامبر اکرم(ص) و حضرت علی(ع) سخن میگوید و در منقبت آن حضرت، کرامت و دستگیری ایشان را میستاید.
از دیگر شاعران هندو که در مدح امام علی(ع) شعر سروده است، «موزون عظیمآبادی» است. او در منقبت معروف خود، حضرت علی(ع) را «بینظیر عالم» میخواند و با زبانی سرشار از اخلاص و محبت میسراید:
«ای علی! تو بینظیری، بینظیر است بینظیری تو
کس نظیر تو نیست در عالم»
این اشعار و دهها نمونه دیگر که در منابع و نسخههای خطی شبهقاره باقی ماندهاند، نشان میدهند که نام و یاد امیرالمؤمنین علی(ع) فراتر از مرزهای جغرافیایی، مذهبی و قومی، در دل و زبان دوستداران حقیقت جای گرفته است.
مرکز بینالمللی میکروفیلم نور با نگهداری و معرفی این آثار ارزشمند، میکوشد بخشی از میراث مشترک فرهنگی ایران و شبهقاره را به پژوهشگران و علاقهمندان معرفی نماید؛ میراثی که بیانگر نفوذ معنوی و جهانی شخصیت والای حضرت علی(ع) در میان ملتهای مختلف است.
عید سعید غدیر خم بر تمامی دوستداران ولایت مبارک باد.