پدماوت و رتن

توسط: عبد الشكور بن منور خان دهلوی متخلص به بزمی (1073 هـ)

آغاز: بسمله. ای نام تو نقش لوح جانها درمانده به وصف تو زبانها

پایان:

توضیحات: اين مثنوی حدود دو هزار بيت و در آن افسانه هندی (رتن ويدم) بنظم کشيده شده و به ابو المظفر نور الدين محمد جهانگير تقديم شده است. بزمی اين مثنوی را بدستور پدرش منور خان سروده و سال 1028 هـ آنرا بپايان برده است. به حواله مرعشی شماره کتاب 2890. متن هندی آن سروده ملك محمد جايسی (م. 906 هـ)، نخستين برگردان فارسی توسط مؤلف مذكور در 1028 هـ منظم گشت. اين منظومه شامل دو قسمت است: يكی پدماوت (پدومات) و رتن كه از افسانه های كهن هندی سرچشمه گرفته, دوم رويدادهای تاريخی محاصره جيتو بدست علاء الدين خلجی كه بر مرگ رتن سين راجه آبخا و خود سوزی همسرش پدوماوت می انجامد كه اين قسمت پس از گشودن جيتو بدست مسلمانان سرزبانها افتاده است.

تعداد صفحات: 95

تعداد سطر: 16

نوع زبان: فارسی

تاریخ کتابت: 1200 هـ

کاتب: دولت رای