ديوان صائب

توسط: محمد علي بن عبد الرحيم صائب تبريزي اصفهانی

آغاز: به فكر نيستي هر گز نمي افتند مغروران اگر چه صورت مقراض لا دارد گريبانها سر شوريده اي آورده ام از وادي مجنون تهی سازيد از سنگ ملامت جيب و دامنها

پایان:

توضیحات: هزار بيت از غزليات شاعر كه به ترتيب حروف قوافي تنظيم شده است. محمد علی (1016 – اصفهان 1081 هـ) فرزند عبد الرحيم اصفهانی تبريزی در 1024 هجری به هرات و 1039 هـ / 1629 م به کامل و از آنجا به دکن و برهانپور رفته و هنگام بازگشت به ايران لقب ملک الشعرای را از شاه عباس (1077 – 1052 هـ) گرفته است.

تعداد صفحات: 221

تعداد سطر: 13

نوع زبان: فارسی

تاریخ کتابت: 1081 هـ)

کاتب: ناشناس