توسط: گوبن پرشاد
آغاز: بعد از بسمله: صانعی که کمال عزو جلال در ثنايش زبان ناطق لال آنکه کند حقيقتش بر تر..که نه شوخی سيـ اولجهتی اسمين کنگهی بار بار کيون نکلتی زلف کيـ موز سيـ صوتيـ بار بار
پایان:
توضیحات: غزليات است در عشق و عاشقی.
تعداد صفحات: 18
تعداد سطر:
نوع زبان: اردو
تاریخ کتابت: 1874ء
کاتب: ناشناس