توسط: ابومنصور عبدالملک بن محمد بن اسماعيل ثعالبي نيشابوري، معروف به «ثعالبي»، «ابومنصور نيشابوري» و «جاحظ نيشابور» (350- 429 ق.)
آغاز: امابعد حمدالله علي آلائه و الصلوة علي محمد و آله فان من احبالله عن اسمه (نسخه ديگر: تعالي احب رسوله) [...]
پایان:
توضیحات: اين کتاب مشتمل بر دو جزء است. جزء اول شامل مباحث فقه اللغه و اسرار و خصايص لغت عربي است؛ و در سي باب تدوين شده است. مؤلف در اين جزء پس از بيان سبب تأليف، به ذکر ابواب آن ميپردازد. باب اول در کليات، باب دوم در تنزيل و تمثيل، باب سوم در بيان چيزهايي که به خاطر آن اسماء و اوصاف تغيير ميکند، باب چهارم در اوايل و اواخر، باب پنجم در صفات اشياء، [...]؛ و باب سيام در فنون مختلفه که بر اسماء، افعال و صفات مترتب ميشود. جزء دوم کتاب شامل برخي از قواعد ادبي است که اعراب در کلام خود به کار ميبرند. در اثبات اين قواعد شواهدي از قرآن مجيد ذکر شده است. همچنين مراجعه شود به کتابهاي شماره چهار صد و چهل و سه؛ و هشتصد و بيست و دو، از همين کتابخانه.
تعداد صفحات: 76
تعداد سطر: 19
نوع زبان: عربی
تاریخ کتابت: نامشخص
کاتب: ناشناس