الفاظ الادويه
توسط: نورالدين محمد بن صفيالدين عبدالله حکيم شيرازي، ملقب به «عينالملک»
آغاز: هو الله احد الله الصمد که پايه حقيقت بيچونش از دايره دريافت و احاطه شناخت برتر است [...]
پایان:
توضیحات: رسالهاي حاوي نام و توصيف برخي داروهاي ساده و ترکيبي است. اين رساله شامل يک مقدمه در چهار «فايده» مشتمل بر فايده اول در علامات تصحيح اعراب، فايده دوم در علامات زبان هر ديار، فايده سوم در بيان تحقيق طبايع و درجات آن و علامات منسوب به آن و ...، وفايده چهارم در بيان مختار و شربت و مصلح و بدل دوا و علامات آن؛ يک نتيجه در ذکر الفاظ دوا به ترتيب ابتث (حروف الفبا) و بيان علامات آن، که در آن ديگر نامهاي فارسي و نيز نامهاي عربي، هندي، ترکي، سرياني، و ... مفردات داروها آمده؛ و يک خاتمه در بيان ادويه سته کثيرالمنفعت است. در ابتداي کتاب از «ابوالمظفر شهابالدين محمد شاه جهان» پادشاه دهلي ياد ميکند. اين کتاب در سال 1038 ق. تأليف شده است. 542
تعداد صفحات: 75
تعداد سطر: 25
نوع زبان: فارسي
تاریخ کتابت: 1272 ق.
کاتب: مطبع مرتضوي