توسط: سيد محمد بن دلدارعلي نقوي نصيرآبادي لکهنوي هندي، معروف به «سلطانالعلما» (1198– 1283 ق.)
آغاز: الحمدالله اهل الکبرياء و الصلوة علي محمد سيد الانبياء و اخيه [...] اما بعد بر اصحاب خبرت و ارباب فطنت [...]
پایان:
توضیحات: اين کتاب به نام «سعادت علي خان» «برهانالملک مير محمد امين موسوي سعادت علي خان نيشابوري» (1091 – 1152 ق.) نوشته شده است. در يک مقدمه، سه باب و يک خاتمه تدوين شده است. مقدمه در بيان فضائل و مناقب سلاطين عظام و وزرا و امراي کرام که به حليه انقياد اهلبيت آراسته و به صفات حميده و عدل و انصاف پيراستهاند؛ باب اول در ضوابطي که پادشاهان و وزرا و حکام را با رعايا سلوک بايد کرد، مشتمل بر دو فايده است؛ باب دوم در بيان زکات و خمس بنا بر ارشاد نواب صاحب؛ باب سوم در ذکر مصارف مستحبه اموال؛ و خاتمه در بيان فضليت علم دين. همچنين به کتاب شماره سيصد و پنجاه و پنج از همين کتابخانه مراجعه شود.
تعداد صفحات: 44
تعداد سطر: 14
نوع زبان: فارسی
تاریخ کتابت:
کاتب: مير محمد بلگرامي