مجمع البحرين

توسط: شاهزاده محمد داراشکوه بابري بن شهاب‌الدين محمد شاه‌ جهان (1024 – 1069 ق.)

آغاز: بنام آنکه نامي ندارد به هر نامي خواني سر برآرد [...]

پایان:

توضیحات: رساله کوتاهي است در حقيقت تصوف و سخناني که طالبان حق را ناگزير و سودمند است. اين کتاب درباره مقايسه اديان است و به بررسي قرابت عرفاني و کثرت ‌گرايانه بين آموزه‌هاي صوفيانه و ويدانته مي‌پردازد. اين کتاب از اولين آثار درباره بررسي تنوع اديان و نيز وحدت اسلام و هندوئيسم و ساير اديان بود. تأليف اين کتاب حدود سال 1066 ق. و در سن چهل ‌و دو سالگي مؤلفش به پايان رسيده است. مؤلف در ديباچه مي‌نويسد: با بعضي از کمالان ايشان مکرر صحبت‌ها داشته، جز اختلاف لفظي نديده، بدين‌جهت سخنان فريقين و اهم تطبيق داد و «مجمع البحرين» ناميد.

تعداد صفحات: 41

تعداد سطر: 10

نوع زبان: فارسی

تاریخ کتابت: 1258 ق.

کاتب: فدوي عرف منا