توسط: غياثالدين محمد بن همامالدين الحسيني محمد هراتي، معروف به «خواند امير» (۸۸۰–943 ق.)
آغاز: حديث را سروين کي به پايان رسد بيان سخن و بيشائبه تکلف و غايل [...]
پایان:
توضیحات: کتابي مفصل و مبسوط در تاريخ عمومي است. مطالب اين کتاب از ابتداي آفرينش جهان تا زمان مؤلف را شامل ميشود. اين کتاب پس از «روضة الصفا» معروفترين کتاب تاريخ فارسي است که از دورة مغول تاکنون، تأليف شده است. اين کتاب شامل سرگذشت پيامبران و حاکمان عرب و عجم پيش و پس از اسلام، پيامبر اکرم (ص)، خلفاء و ممالک جهان است. اين کتاب، مشتمل بر يک مقدمه (افتتاح) و يک خاتمه (اختتام) از نويسنده و سه مجلد است. هر جلد اين کتاب به چهار جزو تقسيم شده و به قول نويسنده، جمعاً دوازده عقد است و هر چهار عقد در يک درج، مدون شده است. «خواند امير» با تشويق «صدرالدين نقيب مير غياثالدين محمد بن مير يوسف حسيني» در اوايل سال 927 ق. تأليف اين کتاب را آغاز کرد و در ماه ربيعالاول سال 930 ق. آن را به پايان رساند. وي اين کتاب را به ياد استادش «حبيبالله اردبيلي» و نيز «کريمالدين حبيبالله ساوجي» وزير «دورميش خان شاملو»، «حبيب السير في اخبار افراد بشر» ناميد. اين نسخه ناقص الطرفين است و خيلي از صفحات آن را موريانه خوردگي دارد.
تعداد صفحات: 256
تعداد سطر:
نوع زبان: فارسي
تاریخ کتابت: نامشخص
کاتب: ناشناس