بارقة ضيغمية

توسط: سيد محمد بن دلدارعلي نقوى نصيرآبادي لكهنوی هندي، معروف به «سلطان‌العلما» (1198– 1283 ق.)

آغاز: الحمدالله الذي متعنا بضروب من الانعام [...] اما بعد بر اخلاي روحاني و برادران ايماني [...]

پایان:

توضیحات: مؤلف اين کتاب را بنا بر دستور «نواب معتمد خان» در روا بودن ازدواج متعه تأليف نموده است. «بارقة» در دوازده فايده نوشته شده است. فايده اول: اجماع بر جواز متعه در زمان پيامبر؛ فايده دوم: جواز متعه به استناد آيات؛ فايده سوم: روايت‌هاي اهل سنت در جواز متعه؛ فايده چهارم: اثبات منسوخ نشدن متعه؛ فايده پنجم: در اينکه امام مالک قائل به جواز آن است؛ فايده ششم: شبهات مخالفين؛ فايده هفتم: رد شبهات؛ فايده هشتم: آيه «والذين هم لفروجهم حـافظون»؛ فايده نهم: اخبار اهل سنت در حرمت؛ فايده دهم: اخبار اماميه در روا بودن متعه؛ فايده يازدهم: روايات حج تمتع؛ فايده دوازدهم: اقوال علما اهل سنت بر جواز آن.

تعداد صفحات:

تعداد سطر:

نوع زبان: فارسی

تاریخ کتابت: ۱۲۴۲ ق

کاتب: علي