عین المعانی

توسط:

شماره كتابخانه: 1210        موضوع: تصوف
نام كتاب: عين المعانى
نام مؤلف: شاه عيسی جند اللّه‏ بن قاسم بن يوسف بن ركن الدين بن شهاب الدين المعروفى الشهابى الجندی السندی الهندی ابراری المعروف بالعشقی شطاری القادری ملقب به عين العرفا
نوع خط: نسخ      اندازه: 24×13 2/1-16×7 2/1        سطر: 15     اوراق: 344      زبان: فارسی                  حالت: بوسيده ولى مجلد
تاليف: ماه رمضان المبارك، وقت ظهر، بروز دو شنبه، 997هجری مكان: برهانپور
آغاز: الحمدللّه‏ رب‏العالمين والصلوة والسلام علی نبيه محمد...
انجام: رباعی: در آئينه اگرچه خود نمائى باشد پيوسته زخونشتن جدائى باشد...
خود رابمثال عين ديدن حجت اين بو بعجبى كار خدائی باشد
توضيحات: در حضور مؤلف، مؤلفه يكی از دوستانش بعنوان روضة الحسينى فى شرح اسماء
الحسنى، گرفته، به خدمت وی آمده بود و كتابت كردن كتاب رامی خواست،
مؤلف بار اده اعانت، در اين كار آن شريك شد ولى در اين دوران بر قلب ايشان
مطالب و خوانند نو وارد آمد كه بگفته، نقاس نقش ثانى بهتر كشد زاول، از سر
نوع شرح نوشتن شروع كرد. مؤلف مريد شيخ لشكر محمد عارف است.
لا تعين عين را خود غيب هويت هستى، بحث غيب الغيل اولين تعين علم است،
وحدت امهات صفات صفات حق سبحانه و تعالى نزديك مشكل مان عروج
روحانى و بيان اينكه السان مظهر جمع اسماء الهيه جماليه و جلاليه است دارد.
شرح مبسور اسمائی حسنى الهيه از نظر عارفانه شده است طريق دعوت اسجانى
حسنى، اين طريقه ايشان از حضرت جندی ياد گرفته بودد جندی رحمة اللّه‏ عليه
از حضرات شيخ محمد گوالياری آموخته بود.
 

آغاز:

پایان:

توضیحات:

تعداد صفحات:

تعداد سطر:

نوع زبان:

تاریخ کتابت:

کاتب: