یکشنبه ١٨ آذر ١٣٩٧

ارشيو ملي هند(دهلي نو)

 

آرشيو ملی هند (دهلی نو – هند)
تاريخچه
شکل گيری آرشيوملی هند راميتوان با بازگشتن به سال 1860 ميلادی رديابی کرد زمانيکه آقای ساندمان ذيحساب کشوری در گزارش خود بر ضرورت رهانيدن دفاتر از انبوه مدارک نوع عادی با از بين بردن آنها و انتقال پرونده های باارزش به آرشيو مرکزی بزرگ (Grand Central Archives) تاکيد ورزيده بود. امّا تا سال 1889 ميلادی در اينمورد کار مهمّی انجام نگرفت تا آنکه به پروفسور جی. دبليو فوراست از دانشکده الفينتون بمبئی ماموريت بررسی پرونده و سوابق موجود در اداره خارجی دولت هند داده شد. وی سابقاً به عنوان يک سند شناس باانجام ماموريت در دفتر سوابق بمبئی شهرت بدست آورده بود. وی در يکی از گزارش های خود برای انتقال تمامی پرونده های اداری کمپانی هند شرقی به يک مخزن مرکزی قوياً سفارش کرده بود. در اين راستا سازمان پرونده های سلطنتی (Imperial Records Department) روز يازدهم ماه مارس 1891 ميلادی بوجود آمد. و مرکزيت اين اداره در ساختمان دبير خانه سلطنتی درکولکته (کلکته) استقرار يافت و پروفسور جی. دبليو فوراست به مديريت آن گماشته شد. ماموريت عمده او مطالعه کردن، انتقال دادن و ترتيب و فهرست نگاری کردن پرونده های تمام ادارجات و سازمان دادن يک کتابخانه مرکزی بجای کتابخانه های متفرق در ادارات بود. بعد از جی. دبليو فوراست، کار اداره پرونده های سلطنتی زير نظر اس.سی (1900) هل سی. آر ويلسون (1902) آر. آبلاکر (1919) ج. ام ميترا (1920) رای بهادر و آ. اف. ام عبد العلی (1922-1938) بخوبی پيشرفت کرد. همه اين افراد اشخاص افراد محقق و در کارخود آزموده بودند.
از آغاز انتقال پايتخت از کولکته (کلکته) به دهلی نو در سال 1911 ميلادی، سازمان پرونده های سلطنتی به ساختمان فعلی در سال 1926 ميلادی انتقال يافت. باانتقال آرشيو هند از کولکته به دهلی بنای آرشيو ملی هند نهاده شد و رئيس اين سازمان دکتر اس. ان. سين به سمت مدير آرشيو ملّی تعيين شد که جانشين عبد العلی و تا سال 1949 ميلادی کار خود را ادامه داد. برای اولين بار تمامی پرونده های تحقيقاتی در سال 1939 ميلادی در دسترس مردم قرار داده شد و تا سال 1947 ميلادی تمامی پرونده های قبل از 1902 برای مطالعه نيز امکان پذير شد. و در سال 1940 يک آزمايشگاه تحقيقاتی نگهداری (CRL) برای انجام دادن تحقيقاتی در مشکلات مربوط به نگهداری اسناد تاسيس گرديد.
کار آموزش نگهداری از اسناد در سالهای 1941 و 1944 آغاز شد که برنامه ای بعد از پايان جنگ انقلاب دفاتر آرشيو هند بود و کمسييون سوابق تاريخی هند آنرا معرفی کرده بود. در سال 1947 ميلادی يک محلّ اداری (Department Journal) باعنوان "آرشيو های هند" بوجود آمد که دارای مدارک تحقيقاتی در مورد تاريخ هند جديد، نگهداری اسناد و سوابق، گرافيک ها و آگاهی از امور آرشيو و تمامی جنبه های متعلق به آن بود.
بدين ترتيب بعد از استقلال کشور، آرشيو هند بسوی پيشرفت برای ايفای يک نقش مشرقی و الهام بخش در صحنه آرشيو های کل کشور گامزن شد و شاهد توسعه فعاليت های چندگانه خود از آنزمان به اين سو در زمينه ثبت سوابق عمومی، اکتساب اسناد خصوصی، جمع آوری مطالب کتابخانه ای، نگهداری سوابق، مطالب تحقيقاتی و مرجع ای، انتشارات آموزش نگهداری و عکس برداری از مدارک، برنامه های توسعه ای، هماهنگی در داخل و خارج از کشور، گشايش دفاتر در نواحی منطقه ای بود. اين اداره در وضعيت خود در ماه ژوين سال 1990 ميلادی شاهد يک تحوّل بيشتری شد در اين ايام دفتر مدير آرشيو به دفتر مدير کل آرشيو ارتقاع داده شد. در حال حاضر آرشيو ملی هند وابسته به وزارت فرهنگ می باشد و دارای يک دفتر منطقه ای در بهوپال و مرکز سوابق در جيپور، پوروچری و بونيشور می باشد.
 
کتابخانه:
آرشيو ملّی هند علاوه برداشتن مجموعه های عظيم از اسناد عمومی و محرمانه، فرامين و نامه نگاری ها دارای مجموعه غنی از نسخه های خطی بزبانهای مختلف است اين مجموعه مشتمل بر بعضی از نسخ نادر و نفيس و قديميترين انتشارات و گزارش ها در موضوعات گوناگون می باشد که مجموعه نسخه های آرشيو مشتمل بر مجموعه های ذيل می باشد:
·         178000 کتاب و گزارش
·         3299 کتب ممنوع الاشتهار
·         4590 گزيده از سوابق دولت و استان هانی هند
·         400 روزنامه منتخب به زبان های محلی
·         4590 جلد کتاب از ادوار پارلمانی هند
·         1285 جلد از مجموعه دانشکده فورت ويليام
·         3560 مجله و ماهنامه مجله هفتگی
·         2960 نشريه بزبان های خارجی
·         17780 روزنامه رسمی
اهداف:
1-      تامين جزئيات فهرست کتابخانه در کامپيوتر
2-      دسترسی به سوابق بين کتابخانه ها
3-      دسترسی انترنتی برای کتابخانه ها و مراکز تحقيقاتی و پژوهشی
4-      لوگ ان از راه دور به اطلاعات (دتابيس) شبکه داخلی

 

© 2015 indianislamicmanuscript.com, All rights reserved.